Sevgili dostum.
Gönül ister ki, iman edenler, din kardeşliğini, bilerek, isteyerek yaşar ve yaşatır. Elbette anlayan ve yaşayanlar vardır, var olmaya da devam edecektir. Yok olursa yok olacak, çok olursa mutlu olacağız. Mutlu olmayı kim istemez ki, yeterki din kardeşliğinin tadını alsın, sevginin kaynağına ulaşsın.
Sevgisiz İslam olmadığı gibi sevginin kaynağının da İslam olduğunu anlamak, din kardeşliğini, anlatabilmem adına, bütün
yazılarımda sevgili dostum diye başlıyorum. Çünkü din kardeşliğidir dost olmak, zira dostluğun ne olduğunu da yine dinimizden öğreniyoruz. Kainatın sahibi yarattığı her zerreyi, başka bir zerreye muhtaç olarak yaratmış, bu muhtaçlıktan dostluğun doğmasına muhtaçlığı vesile kılmıştır. Her muhtaç, muhtaç olduğunun uydusu gibi onu kaybetme korkusu yaşarken, dostluk bağları gelişmiş, sevgi, merhamet gibi duygular, hayatı yaşanabilir hale getirmiştir. Suyu toprağa, toprağı suya muhtaç eden Rabbim, ikisini birbirine dost kılmış, hediye olarak da onlara binbir renk çiçeklerin açtığı, kuşların, böceklerin uçtuğu, tüm canlıların hayat bulduğu, dost olduğu bir dünya emanet etmiş, bir birine dost kılmıştır. Hayat kaynağı dediğimiz güneşi de bu dostluğun hizmetine sunmuştur. Güneşe tapanlar güneş olmasa hayat olmaz felsefesini benimsese de, kendinin olmadığı yerde güneşin ne işi var aklını idrak edememiş, her şeyin var oluşunun, yaratıcı ile kendinin dostluğunun nişanesi olduğunu düşünememiştir. Düşünenler ise kendine muhtaç olmayan Rabbi'nin yüceliği karşısında, eğilmiş, kudreti karşısında secdeye kapanmış, azameti karşısında O'na sığınmış, merhameti karşısında el açmış O'ndan istemiştir. Dostluğun kaynağının Allah olduğunu fark etmiş, Allah için sevmiş Allah'ın sevmediğini sevmemiştir. Peygamberimiz başta olmak üzere, bütün peygamberler, alim olan ve takva sahibi kim varsa Allah dostluğuna derece derece ulaşmışlar. Var oluşların tamamı Allah'a olan dostluktan zuhur etmiş, bu dostlukta Müslümanlara din kardeşliğini hediye etmiştir. İnsanı insana emanet eden yüce yaratıcı, Havva anamızı, Adem babamıza, Adem babamızı da Havva anamıza emanet etmiş, onları önce din kardeşi yapmıştır. O gün bu gündür, evlenecek olanlar, önce din kardeşliği adına, Allah için nikah kıyar, Allah için din kardeşi olurlar. Bir birine asla ihanet etmez, ona göre hayat kurarlar. Eğer anlaşamaz ayrılsalar bile, din kardeşliğini unutmaz, birbirine dua ederler. İman edenler, ticari ortaklıkta, makamda, mirasda da aynı düşünürler çünkü Müslümanlar din kardeşi olduklarına iman etmişlerdir. Eğer bir sıkıntı varsa, suç İslam'da değil, bizim İslam'a uymadığımızdandır. Her şey bir gün sona erer ama din kardeşliği kıyamete değil, ezelden ebede kadar devam edecektir. Din kardeşliğinin yaşaması ve yaşatılması umuduyla....
Hoşça kalın, dostça kalın.
