Sevgili dostum.
Yıllar önce yazdığım ama yıllar sonra içimdeki ben eserimde yayınladığım, üzgünüm barış isimli şiirim, hala güncelliğini koruyor. Keşkelerim yok benim, keşke bu şiirim güncelliğini korumasaydı. İnsanoğlunun doyumsuzluğu, hakimiyet hırsı, kendi ırkını üstün görmesi, kıskançlığı, hasedi, kini gibi olumsuzluklar taşıdıkça, bu savaşlar bitmez bitmeyecek. Çünkü insan kontrolsüz bir hırs içine girebilir. Dünyada hiçbir hayvan, insanın yaptıklarını yapamaz. Bu yüzden insan, hem kötülüğe hem de iyiliğe meyyaldir. Nasıl eğitim alırsa ona göre şekillenir. İnsanda sadece iyilik ve kötülük düşüncesi gelişmez. Bunları tetikleyen, şeytana bile parmak ısıttıracak kadar şeytanlık, tilkiye akıl verecek kadar tilkilik, kurdu kıskandıracak kadar özgür, aslandan bile aslan, maymundan daha doyumsuz, aklında binbir çakallık olan insanların fazla olduğu alemde savaşlar biter mi? Ayrıca kuzudan kuzu, eşeğe taş çıkaracak kadar hamal, öküz gibi çalışan, ya da bukalemun gibi her renge bürünen, menfaati için babasını satan, anasını unutan, kardeşini kazıklayan, eşini aldatan, evladına merhametsiz, atasına sahip çıkmayan bir toplum oldukça, insanlar var oldukça savaşlar biter mi? Biter kaç gün, üç beş gün sonra yeniden başlar.
Sorsan hiç kimse savaş istemez, kavgayı o başlatmıştır. Kimse suçlu değildir, herkes adalet ister, huzur ister, rahatlık ister. Ne yapsınlar kendilerince, kendilerini korumak, korunmak için savaşırlar. Bir de bazı yerler eskiden bizimdi, tekrar bizim olması gerekir. Sonra dünyada bizim sözümüz geçmeli herkes bizi dinlemeli, hatta herkes bize çalışmalı, biz efendi, başkaları bize köle olmalı. Soruyorum bu savaş biter mi? Biter köleliği kabul edersen. Kim kabul eder, büyükler kabul etse evlatları için, küçükler kabul etmeyecektir. Aşkla zevkle tanışıp evlenen çiftler, evde kimin sözü geçecek, karar verdiniz mi? Ortak kararlar alabilecek misiniz, bu konuda ne kadar eğitim aldınız, evlenmeye evlenmeden önce hazır mısınız? Yuva kurduğunuzun farkında mısınız? Farkındaysanız aile kurallarına riayet edecek misiniz? Yoksa nefsiniz, keyfiniz, için mi yuva kurdunuz? Böyle bir yuvada, kimin ne yapacağı belli olmayan, düzensiz bir hayatın içinde başlayan evlilikte savaşlar biter mi? Bitmez dünya savaşı biter de aile savaşları, ailelere sıçrar, komşulara, akrabalara sıçrar, savaşlar yeniden alevlenir, bir haneden çıkan kavga savaşa dönüşür. Dünyayı yakar, ama yine de kimse suçlu değildir, o başlatmıştır. Kimse özürde dilemez, geri çekilmez, tıpkı devletler gibi yuva dağılır. Keşke dağıldığı gibi kalsa, ayrıldıktan sonra yeni bir devlet kurduktan sonra herkes rahat dursa olmaz. Düşmanlıklar hiç bitmez bitmeyecekte. Anlaşamayan iki insanı Birleşmiş Milletler bile bir araya getiremez, tıpkı dünyadaki devletleri bir araya getiremediği gibi. Ailede böyledir önce, önce ebeveynler karışır, kendi kurdukları, yeni kurulmuş yuvaya, herkes benim dediğim olsun, damat bize gelsin, kız ana evine gitmesin. Küçük küçük kavgalar, sonra dayılar amcalar, sanki çeteler savaşı başlar. Tıpkı atmış parçaya bölünmüş adına da İslam Devletleri Teşkilatı dediğimiz topluluklar gibi. İslam’ın 60 tane devleti olur mu? Olur, kimin kurduğuna bağlı. İpi düşmanın elinde olan 5’li çete kurarsa olur. Böyle bir ailede, böyle bir dünyada bırakın savaşı, huzurlu bir halde ekmek bile yiyemezsiniz. Parçalanan ailede ortada kalan çocuklar olduğu müddetçe, Gazze'de Filistin'de, Suriye'de, Arakan'da, Irak'ta, Yemen'de, Afrika'da, İran'da çocuklar öldürüldüğü müddetçe, bu savaşlar bitmez. Bitse bile siz vazgeçmedikçe Allah bitirmez. Çocukları kafir, münafık, zalim olmadan alır cennete, bize de dünyada ahirette de cehennemi yaşatır. Ta ki insan olup insan kalana kadar. Bu kafayla ne devlet kurulur ne aile, ailede olmayan huzur dünyada olmaz. İkisi birbiriyle ilintilidir. Kainatta dünya küçücük bir nokta, biz de onun parçalarıyız. Düşünüp tutmadıktan sonra, savaşlar ne ailede ne de dünyada biter. Üzgünüm barış, hem de çok üzgünüm. Hoşça kalın dostça kalın.
