Geçen hafta Marmara Birlik Orhangazi zeytin kooperatifinin seçimi oldu.
Bu seçime ilk defa katıldım.
Şimdi gözlemlerimi sizlerle paylaşayım.
Mevcut listenin karşısına eski Orhangazi Ziraat Odası Başkanı Hasan Cevizlidere çıktı.
Kendisiyle telefonda görüştüm. Bana “Hocam sizi de listeme yazıyorum. Kabul eder misiniz?” dedi. Hiç tereddüt etmeden “olur” dedim.
Hasan Cevizlidere’yi öncesinden hiç tanımam. Beni listesine yazmasına rağmen onu ancak genel kurul toplantısında tanıyabildim. O da yirmi saniyelik bir itiraz konuşması yaptı da salonda görebildim.
Yalova köyleri zeytin üreticileri de Orhangazi şubesine bağlı olduğundan bir anda ortalık hareketlendi. Ben izlemeye başladım.
Hiç kimseye “Ben, Hasan Cevizlidere’nin listesindeyim, bana oy verin” demedim.
Sebebine gelince…
Mevcut listenin abisi konumundaki Remzi Bayram, yıllarca köylerde zeytin eksperliği ve taşımacılığı yapanları öyle koruyup gözetmiş ki, hepsi kendiliğinden organize oldu ve delegelerin Orhangazi’ye ulaşımlarını sağlamak için gerekli alt yapı oluşturdu.
Delegeler arasındaki konuşmalar ise hayli ilgimi çekti.
Biri, diğerine dedi ki; “O kadar eleştiriyorsun, neden mevcut yönetimdeki Hüseyin Sevdi’ye oy veriyorsun?”
Cevapsa çok ilginçti; “Ben köylülerim nereye giderse oraya oy veririm. Sürüden ayrılmam. Sürüden ayrılanı kurt kapar.”
Kongre günü hiç kimseye bir şey demeden Orhangazi’ye gittim. İmzamı attım. Kartımı aldım. Salonun en hâkim yerine geçtim ve dikkatlice gözlem yaptım.
Ortam o kadar kötü idi ki! Hangisini sizinle paylaşacağıma karar vermekte zorlanıyorum.
Fakat ortamın en büyük gerçeği şuydu: Kongrede Remzi Bayram şov vardı. Gündemin kaçıncı maddesi bilmiyorum. Sıradaki gündem maddesinde olmayan ama önergeyle gündeme taşınan yönetim kurulu üyelerinin dörtten altıya çıkarılması tartışmalara sahne oldu.
Yanımda oturan Orhangazi merkez delegelerinden biri “Bu madde geçmemeli” diye bağırdı. Divan Başkanı Remzi Bayram, “Kabul edenler!” Diye seslenince, yanımda, bu madde geçmemeli diyen delege “evet” demek için elini kaldırdı. İnanın ben o dakikaya kadar yönetim kurulu üye sayısının dört olduğunu bilmiyordum. Bu madde geçmemeli deyip elini kaldıran delegeye sordum: “Sen az önce bu madde geçmemeli demiştin. Şimdi ne oldu?” Bana “Öyle ama o listede çok yakın arkadaşlarım var. Onlar için elimi kaldırdım” sözleriyle cevap verdi.
El kaldırma suretiyle oy sayımı evlere şenlikti. Görevliler sayıyor. İstediği parmağı beş tane de sayabilir, istemediği on parmağa bir diye de not düşebilir. O arada ilginç bir diyalog yaşandı. Bir delege kalktı ve yönetim kurulunun dörtten altıya çıkmasını protesto etti. Remzi Bayram’a genel kurul salonunda “Sen hesap bilmiyorsun! İki yönetim kurulu üyesi daha demek, iki maaş yükü demektir!” diye seslendi. Tartışma tatsızlaştı. İtiraz eden delege “Sen ilkokul mezunusun, ben lise mezunuyum” diye seslenince çok sinirlenen Remzi Bayram “Sen benim yaptıklarıma bak!” cevabını verdi. Divan başkanı Remzi Bayram bu itiraz üzerine oylamayı tekrarladı. On beş ya da yirmi hayır oyu 150’ler civarına çıktı. İnsanlar ellerini kaldırıyor, sayım uzuyor, yorulan diğer elini kaldırıyor, kimin nereye gittiği belli değilken kabul oyları 250 çıkıyor. Ve yönetim listesi dörtken altı oluyor.
Bu durumun ilginç yönünü de sizlerle paylaşmak istiyorum: “Bir arkadaşım, Remzi Bayram’la genel kurulda tartışan o delegenin yine ona oy kullandığını yemin ederek söyledi.”
Böylece şaşkınlıklarım artarak devam etti.
Gündem maddelerinin bitmesini ve sandık öncesi iki adayın delegelere konuşma yapmasını heyecanla bekliyorum. İki aday da delegelerin huzurunda konuşma yapmıyor ve seçime geçiliyor. İşte ben olayın burasına çok kızdım. Oy vereceğim adayları gerçekten dinlemek isterdim. Ama olmadı.
Birbirimizi çiğneyerek oy kullandık.
Bazı delegeler toplantıyı protesto edip ayrıldılar.
İsteyen iki veya üç oy atabilirdi. Belki de atanlar olmuştur.
Bu kadar kargaşaya rağmen kazanan Hüseyin Sevdi’nin daha çok taraftarı olduğu apaçık ortadaydı. Hasan Cevizlidere’yi son anda yalnız bırakıp karşı listeye geçen hatırı sayılır bir destek grubu vardı.
Divan başkanı üst yönetim kurulu üyesi Remzi Bayram sert ve cesurdu. Fakat Orhangazi şubesine başkan seçilen Hüseyin Sevdi, kibar, mülayim, herkese saygılı ve sağduyuluydu. Kimseye rahatsızlık verecek davranışta bulunmadı. Kendisini tebrik ediyor, başarılar diliyorum.
Hasan Cevizlidere’ye itiraz etmediği için sitem edenler var. Niye itiraz etsin ki? Listesine girip çıkanlar, oy kullanmadan salonu terk edenler, oy vereceğim deyip vermeyenler varken itiraz etmesinin pek anlamı olmadığı gibi kooperatif tüzüğü, dernek, oda ve diğer stk’lardaki gibi değil. Orada karar verici genel kuruldu. Ve kararını verdi. Kimse divan tutanağına şerh düşmedi. Seçim bitti.
Zeytin üreticileri, bu güce karşı gelemez. Zeytin alımı yapılırken eksper, bir tane zeytini eksik sayarsa tek kalemde 10 bin, iki taneyi eksik sayarsa 20 bin zarar edersiniz. 25 çeşit barem var. Sizler zeytinin 160 liraya alındığını mı sanıyorsunuz? Barem alma operasyonuyla bizim zeytinler üst üste 80 lirayı geçmez. Sizin anlayacağınız zeytin üreticisi para kazanamıyor. Ama kimin kazandığını da doğrusu araştırmadım.
İşin demokrasi boyutuna gelince…
Yalovamız’da dernekler kurdum, dernekler kapattım. Birçok derneğin yönetim kurullarında görev yaptım. Divan başkanlıklarında bulundum. Böyle bir ortama bugüne kadar asla denk gelmedim.
Canım Yalovam…
Her ne kadar sitem edip eleştirel yazsam da…
İnanın! Yalova bir demokrasi kentiymiş.
Kültürel alt yapısı ve demokratik olgunluğu benimsemiş kent insanlarımıza sahibiz.
