Yukarı Çık
 
BAYRAMDA AĞLAŞAN YETİMLER
13 Haziran 2018 Çarşamba 15:53:23
168 kez okundu.

 

 

Turgut AÇARİ

İl Müftüsü

 

Vaktiyle iki yetim kardeş, Ramazanın son gecesi karşılıklı oturup ağlıyorlar, hem de, “Bizim de annemiz ve babamız olsaydı, bizi kucaklayıp severler, bayramlık elbiseler alırlardı. Biz de neşeli şekilde bayram yapardık. Yarın bayram, gene kimsesiz ve eski elbiselerle dışarı çıkacağız. Diğer çocukların arasında ezik vaziyette dolaşacağız” diyorlardı.

Ertesi gün bayram olmuş ve bütün çocuklar güzel elbiseleriyle dışarı çıkmaya ve koşturmaya başlamışlardı. Bu iki yetim ise yırtık elbiseleriyle ve yalın ayak evlerinden çıktılar. Ama gülmeye ve koşmaya mecalleri yoktu. Onları gören yaşlı bir kadın, hemen onları aldı, karınlarını doyurdu ve güzel elbiseler giydirdikten sonra şöyle dedi: “ Yetimler, cevherle büyür, siz de böyle büyüyeceksiniz. Yaşadıklarınızdan ibret alarak, herkese şefkatli olun. Gerçek insanlık duyguları, sizin gibilerin gönüllerinde yaşar.”

Bir bayram günü Hz. Peygamber (s) oyun oynayan çocukların yanından geçiyordu. Bir çocuğun kenarda oturduğunu ve oyuna katılmadığını gördü. Üzgün olduğu her halinden belli olan bu çocuğa yaklaşıp, niçin ağladığını sordu. Çocuk, “ Babam vefat etti, annem de başkasıyla evlendi. Üvey babam beni istemiyor. Kimsem kalmadı karnım aç, bayramlığım da yok. Ben ağlamayım da kim ağlasın?” dedi.

Sevgili Peygamberimiz (s) çok duygulandı ve çocuğun elinden tutarak şöyle dedi: “Ben senin baban, Aişe senin annen, Hasan ile Hüseyin de kardeşlerin olmasını ister misin?” Çocuk sevinçten, “Nasıl istemem ya Rasulallah,” diyerek peygamberimize sarıldı. Rasulullah (s) onu evine götürdü, karnını doyurdu ve çocuk da sevinçle ve koşarak arkadaşlarının oyununa katıldı.

Sevgili Peygamberimiz de yetim idi. Yetimlerin ve kimsesizlerin halini en iyi bilen O’ydu. Her vesileyle insanları yetimlere yardıma teşvik ederdi. Bir keresinde, minberde hutbe okurken, iki parmağını bitiştirerek, “Kim bir yetime yardım eder, bakımını üstlenirse, o kişiyle ben, cennette şu iki parmak gibi yan yana olacağız” buyurmuştur.

Yetimlerle ilgilenmek, her zaman görevimiz olmalıdır. Hele oruç sayesinde, açlık ve susuzluğun ne olduğunu iyice hissettiğimiz şu günlerde, yetim ve garipleri biraz daha fazla düşünmemiz ve ilgilenmemiz gerekir. Peygamberimiz (s), Ramazanın son günlerinde çok cömert davranırdı. Bayramı yavaş yavaş telaffuz etmeye başladığımız şu günlerde, çevremize dikkatli bakalım. Muhtaçları biz bulalım ve onları istemek zorunda bırakmadan yardımı biz onlara ulaştıralım.

 

 

 

                                                                                                    

Haber Sitemizdeki yazı, resim ve haberlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz, kaynak gösterilmeden kullanılamaz.


Haber Portalı